34 τελικές, 12 στην εστία 60+ κατοχή μπάλας… κι οι νορβηγοί 9 τελικές με 5 στην εστία.
Κολακεύει την απόδοση όχι όμως και την αποτελεσματικότητα μας. Ήμασταν παραγωγικοί αλλά όχι εύστοχοι από τις τελικές. Οι επιθετικοί δεν έπαιρναν τις σωστές θέσεις στην αντίπαλη περιοχή. Μέτρησα μία μόλις σωστή μπαλιά στη πλάτη της άμυνας και ο Δεληζήσης ήταν εκεί. Στις 4-5 άλλες ούτε ο Ιντέγε, ούτε ο ...Τόνσο ήταν εκεί που πρέπει για να σκοράρουν. Πλην Ντιγκινί που δεν του βγήκε η τελική.
Κι όλα αυτά δείχνουν αυτοματισμούς που λείπουν. Οι περσινοί ήξεραν και βρισκόντουσαν, οι καινούργιοι μαθαίνουν (και κατά τη γνώμη μου γρήγορα). Που σημαίνει πως σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα πρέπει να έχεις μια δουλεμένη ομάδα για να προχωρήσεις κι όχι να πηγαίνεις ψαχτά για το σχήμα που ταιριάζει στην ομάδα.
Αναρωτιέμαι: Το πάθος που είδαμε εχθές θα το ξαναδούμε; Γιατί δεν τελειώνουμε τα παιχνίδια από την αρχή και πετάμε είτε το πρώτο ημίχρονο, είτε το πρώτο ματς στα σκουπίδια;