Η λογική, Αλέξανδρε, λέει ακριβώς αυτό που λες, αλλά το ποδόσφαιρο έχει τη δική του λογική και δεν πέφτει αυτός που ακολουθεί τούτη τη λογική. Που είναι μάλλον απρόβλεπτη. Να το πω από την αρχή. Μου αρέσει ο Ολυμπιακός, ο οποίος είναι παρασάγγας η καλύτερη και πληρέστατη ομάδα από όλες τις ελληνικές. Ποδοσφαιρικά θα έλεγα πως είναι ...λερναία ύδρα. Ένα κεφάλι πέφτει, δύο φυτρώνουν στη θέση του και μάλιστα καλύτερα από το πεσμένο. Κι αυτό χάρις στον Μάρτινς, του οποίου εγώ δηλώνω φαν (κι όχι του Ολυμπιακού). Ο άνθρωπος είναι ποδοσφαιρική ευφυία. Έλειψε ο Φορτούνης για 8 μήνες, και με τις αλλαγές του κανείς δεν πρόσεξε το κενό του. Με μας λένε πως θα απουσιάσει ο Ελ Αραμπί, Χασάν, Ραγκέλοβιτς κι ίσως και ο Βαλμπουενά. Αλλά ο Ολυμπιακός έχει αναπληρωματικούς που σε άλλες ομάδες θα ήταν αναντικατάστατοι. Συνεπώς, πολύ λίγα θα έχουμε κερδίσει από τις απουσίες του. Μόνο κέρδος μας η κούραση των παικτών του από τους απανωτούς αγώνες και η μη-προετοιμασία τους για το παιχνίδι του Σαββάτου. Αν γίνει, βεβαίως γιατί με άλλα δύο κρούσματα το παιχνίδι θα αναβληθεί.
Πριν πω τη γνώμη μου θα ήθελα να τον δω με την Σϊτι. (Για να έχω μια φρέσκια αντίληψη του παιχνιδιού του). Προκαταβολικά όμως θα πω πως εγώ είμαι αισιόδοξος και για νίκη ακόμη, (μιλώ βέβαια για τη περίπτωση που παίξουμε τελικά το Σάββατο). Κι αυτό επειδή το δυνατό χαρτί του Μάρτινς ίσως και να αποβεί η αχίλλεια πτέρνα του. Κι εννοώ τη διάταξη που διαλέγει για την ομάδα του. (Λένε για 4-3-3 αλλά επί της ουσίας είναι 3-5-2 στην ανάπτυξη του).
Ας τον δούμε όμως πρώτα την Τετάρτη και τα λέμε.