Τί
Κι ενώ αλλιώς τα περιμένεις έρχεται ένας Μπαχαλάκης και σου τα κάνει όλα μπάχαλο! Άτιμο πράμα η διαίσθηση όταν σου έρχεται μπούμεργκ, θαυμάσιο άμα σου βγαίνει, αλλά κατραπακιά όταν σε κοροϊδεύει!!!
Πολύ λυπάμαι, ρε παιδιά, για το φινάλε. Ο Άρης για 87' λεπτά μας ταξιδεψε στο όνειρο και λίγο πριν το ζήσουμε μας ξύπνησαν για άλλη μια φορά στην ελληνική μας πραγματικότητα. Μια μιζέρια που μερικοί την πανηγυρίζουν κιόλας.
Ο Ολυμπιακός εφάρμοσε μια παλιά συνταγή που παραμένει ακόμη αλάνθαστη. "Αν δεν μπορείς να κερδίσεις έναν αγώνα, κλέψε τον". Ο Μπουχαλάκης αυτό έκανε. Έπαιξε κρυφτό με τον Κουέστα, έκλεψε την μπάλα, το ΒΑΡ έκλεψε την πλαϊνή λήψη και δεν καταλάβαμε κι εμείς πώς γίνεται ένας άνθρωπος που κρύβεται πίσω από το δοκάρι, ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΤΑ έξω από το γήπεδο και ο Ολυμπιακός έκλεψε τον αγώνα. Όπως εκλάπησαν από την ΕΠΟ και τα προσχήματα ακόμη για να είναι νόμιμη η διαδικασία της κλήρωσης. Όπως τόσα άλλα απέναντι στη ομάδα μας. Η ουσία όμως είναι πως όλα αυτά έκλεψαν από τον Άρη την πρόκριση, το βάφτισαν "ευφυϊα" και πανηγυρίζουν. Γιατί "έτσι" το μαγείρεψαν.
(Μεταξύ μας: πολύ κωλόφαρδη ομάδα ρε παιδιά αυτός ο Ολυμπιακός. Ή, πιο σωστά, πολύ κωλόφαρδος αυτός ο Μάρτινς. Σέβομαι τη δουλειά του, αλλά όλα του βγαίνουν, βρε παιδί μου. Μάγος να είσαι, πόσους λαγούς μπορείς να κρύψεις και να τους βγάλεις από το καπέλο σου! Σίγουρα μεγάλος προπονητής, αλλά και απίστευτα τυχερός. Κι ο Ολυμ΄πιακός μαζί του. Μπράβο. Αυτό δεν κολάει πουθενά, αλλά ήθελα να το πω).
Στα δικά μας. Τίτλοι τέλους του κυπέλου για μας, αλλά τούτο ας μας κάνει σοφότερους για τη συνέχεια. Γιατί τίποτε δεν τέλειωσε. Αντίθετα. Θαρρώ πως τούτη η αποτυχία θα μας πεισμώσει. Γιατί ήρθε άδικα κι εντελώς απροσδόκητα. (Απίστευτες οι συγκυρίες για τον παίκτη να βγάλει γκολ από εκεί που ήταν. Ούτε μία στο εκατομμύριο. Αλλά αυτή είναι η ομορφιά του ποδοσφαίρου. Το κάθε τι είναι πιθανό). Και η ομάδα θα "δέσει" καλύτερα ώστε να είναι έτοιμη για την επόμενη φάση που ακολουθεί. Τα πλέι οφ κλπ.
Αν αφήσουμε στην άκρη το πατατράκ του σκαμπιλιού που δεχτήκαμε θα δούμε πως η ομάδα στάθηκε ΚΑΛΑ στο γήπεδο. Πολύ καλά. Οι διάδρομοι στην άμυνα έκλεισαν, τα φορ τους ακουμπούσαν μπάλα πολύ μακριά από την περιοχή μας και η τροφοδοσία τους από πλάγια περιορίστηκε πολύ. Ο Ολυμπιακός έμοιαζε άσφαιρος πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
Εν ολίγοις, ο Ολυμπιακός εχθές τα χρειάστηκε. Είδε τον αποκλεισμό του να 'ρχεται και ο Μαρτίνς έριξε από νωρίς στο χορτάρι ότι είχε και δεν είχε να βγάλει ένα γκολ. Κι αυτό στέρησε ανάσες από παίκτες που ήθελε να τους ξεκουράσει για την Κυριακή και το ματς με την Άρσεναλ. Ο Άρης του έκανε χοντρή ζημιά να είστε σίγουροι γι' αυτό. (Κι ας λένε οι μικρόμυαλοι για δεύτερα κλπ. Αυτοί κρίνουν τα πάντα με την αφεντιά τους και θα τους αφήσουμε να πιστεύουν ακόμη πως το σύμπαν γυρνά ολόκληρο γύρω από αυτούς).
Αλλά επιθετικά η ομάδα δεν τράβηξε. Από τη μια γιατί ο Ολυμπιακός πρόσεξε την άμυνα του και από την άλλη γιατί κάποιοι παίκτες μας έχουν ταβάνι στην απόδοση τους. Δεν πάνε παραπάνω ούτε να τους σμπρώχνεις. Κι είναι κρίμα. Λέω κυρίως για τον Σίλβα που ήταν ένα παιχνίδι κομμένο-ραμμένο για αυτό που ξέρει να κάνει. Να παίρνει την μπάλα και να ξεχύνεται μπροστά. Εχθές με τα οφσάιτ ήταν ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΟΣ. ΟΚ, το ξέρουμε όλοι πως το μοντέρνο ποδόσφαιρο θέλει κι ένα καλό IQ από τους παίκτες. Για να μπορούν να ελευθερώνουν στον κενό χώρο, και να δημιουργούν. Ε, δεν θέλει μυαλό ρε Σϊλβα να βλέπεις πόσο οφσάιτ είσαι και να φυλαχτείς! (Το έκαναν κι άλλοι, αλλά σε αυτόν ποντάρουμε για τις αντεπιθέσεις. Χθες, ούτε στην κορυφή, ούτε πλάγια ήταν καλός.) Οι μόνοι που ξεχωρίζουν μπροστά είναι ο Μπερτόγλιο και ο Γκάμα -ο οποίος όμως ήταν στενά μαρκαρισμένος εχθές. Επομένως όλη η επίθεση μας στηριζόταν σε ένα σχεδόν παίκτη, τον Μπερτόγλιο. Φιλότιμος ο Μάνος αλλά ένας παίκτης δεν αρκεί.
Εκνευριστικό βρήκα επίσης και τον Σάσα στα μακρινά του σουτ. (Πλην ενός). Λίγο προπόνηση θέλει, βρε Λουκά μου, κι όλα έρχονται. Γιατί να χαλά μια στραβοκλωτσιά έτσι την άψογη εικόνα σου; (Εντολές του Μάντζιου βεβαίως εκτελεί, αλλά ας το κάνει από πιο κοντά. Πατώντας περιοχή. Τούτο δείχνει πως χάνεται το καθαρό μυαλό στην τελική προσπάθεια).
Αφού είμαι λίγο επικριτικός απόψε να πω κάτι και για το λάθος του Κουέστα. Έχει σίγουρα μεγάλη ευθύνη για το γκολ, αλλά βρε αδερφέ, αφού ήταν πίσω του ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη έχουν κι όλοι μπροστά του που βλέπουν τον αντίπαλο πίσω τον. Γιατί δεν του φωνάζουν να προσέξει;
Ότι και να πούμε όμως η Ιστορία έγραψε. Γιατί τούτο το γκολ δεν πρόκειται να το ξεχάσουμε ποτέ!