O Άρης δεν είναι αμελητέος για κανένα της Λίγκας. Ειδικά για τις ομάδες που έχουν άμεσο ενδιαφέρον για την Ευρώπη. Οπότε η λογική λέει πως θα ανασυνταχθούν γρήγορα. (Κι έχουν υπέρ τους το πλεονέκτημα της διακοπής του πρωταθλήματος).
Εγώ θα προτιμούσα το παιχνίδι με τον ΠΑΟ να ερχόταν Χ, γιατί η ήττα τους κινητοποίησε άμεσα. Η απαξίωση των παικτών είναι σίγουρα ένα σοβαρό ατόπημα για την απόδοση της ομάδας, αλλά μη ξεχνάμε πως τούτο το κάνουμε κι εμείς, που αμφισβητούμε και παίκτες και προπονητή. Οπότε ούτε σε αυτό είμαστε σε καλύτερη μοίρα. Προσθέστε σ' αυτά και τη βοήθεια της σφυρίκτρας (που θα ενισχύει από δω και πέρα τις συμμαχίες του ΠΟΚ) και οι προβλέψεις δεν είναι καθόλου υπέρ ημών.
Θα ήταν αν στο διάστημα που απομένει ο Άρης παρουσιάσει το καλό του πρόσωπο. Αλλά τούτο μάλλον ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας, γιατί δεν θυμάμαι καμιά διακοπή να μας έδωσε τα περιθώρια σοβαρής βελτίωσης.
Τώρα, η αλήθεια είναι πως το παιχνίδι αυτό το θέλουμε. Για το 6άποντο που δίνει η νίκη σε αντιπάλους με τους ίδιους στόχους με μας. Αλλά πώς να ερθει αυτή όταν εμείς είμαστε χαβαλέδες και δεν βγάζουμε πάθος στο γήπεδο;*. (Που πάει να πει καθόλου Άρης, που θα έπρεπε να εκπροσωπείται από μαχητές με νοοτροπία νικητή). Κατά συνέπεια η λογική δεν μας δίνει ελπίδες. Εκτός κι αν ο Ένιγκ αποφασίσει να πιάσει το ραβδί του και να βγάλει από το καπέλο του τους άσους που έχει στο μανίκι σαν καλός προπονητής.
Αν υπάρχουν εκεί κρυμένοι άσοι, τότε θα δούμε πραγματικούς άσους στο γήπεδο. Αν όχι, τις ίδιες κίτρινες φανέλες που άπλωνε ο Τερζής.
* Εκτός από τα παραδοσιακά ντέρμπι όπου είδαμε πως οι παίκτες έβγαλαν λίγο ψυχή. Αλλά τα ντέρπι εκτός από ψυχή θέλουν και καθαρό μυαλό. Κι αυτό είναι το κύριο χαρακτηριστικό αυτού που εκπροσωπεί τον θεό του πολέμου.