Leaderboard

I have to agree with Emperor on this one.... Dont like him at all as a coach during the game... He may be great on the training ground, but during the game he's utterly useless. Basically he doesn't do anything at all.... Picks the same 11, doesn't change the team during the game, doesn't bring on the subs... Useless ....

It's almost as if they're all children and the whole country is a joke.

I saw on SDNA that both sides were moaning. Anyway, the point is that even foreign referees cannot satisfy the Greek football fan.

Ήταν κάτι που ήθελα να πω κι εγώ. Πράγματι ένα γκολ από τη πλευρά μας θα καθάριζε από νωρίς την υπόθεση πρόκριση. Γιατί οι αντίπαλοι θα πρέπει στη συνέχεια να σκοράρουν δύο φορές κι αυτό δεν το έχουν αν συμβουλευτούμε τους αριθμούς. Σε αντίθεση με εμάς που θεωρητικά είμαστε πιο κοντά στην επίτευξη του. Ωστόσο, τούτο το πλεονέκτημα, θα μπορούσε εύκολα να αποβεί σε βάρος μας, αν δεν λάβουμε υπόψη μας κάποια πράγματα. (Ένας κίνδυνος που για μένα είναι υπαρκτός, αν κρίνω από την απέραντι "αισιοδοξία" που επικράτησε στο στρατόπεδό μας μετά τον πρώτο αγώνα. Από το τεχνικό τιμ μέχρι και τους παίκτες. Γιατί, πολύ απλά, όλοι τους το είδαν με αυτήν την προοπτική). Αλλά δεν είναι έτσι. Μην ξεχνάμε πως ΉΡΘΑΜΕ ΙΣΟΠΑΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΔΡΑ ΜΑΣ. Δεν νικήσαμε. Θετικό ήταν ΜΟΝΟ το γεγονός πως δεν φάγαμε γκολ. Και τούτο το θετικό, χάνει το πρόσημο του από τη στιγμή που παίζουμε ΕΚΤΟΣ έδρας ΚΑΙ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ. (Ο Ατρόμητος δεν θα μας δώσει, λέει, εισητήρια). Συνεπώς προς τι η αισιοδοξία; Θα πρέπει να χαιρόμαστε, όπως ο γερμανός από τις ισοπαλίες, ή να ζητούμε τη νίκη, η οποία δίνει βαθμούς και πρόκριση; Για μένα η αποτίμηση αυτή είναι αρνητική. Γιατί η έδρα και ο κόσμος είναι η δύναμη μας. Μακριά από αυτήν είμαστε ανίσχυροι. Το πρόβλημα ωστόσο αρχίζει από το πώς θα διαχειριστούμε τούτο το 0-0 που φέραμε. 1 Αν κλειστούμε πίσω εμείς να ψάξουμε την αντεπίθεση, την πατήσαμε. 2 Αν ψάξουμε το γρήγορο γκολ για να τελειώσουμε τον αγώνα, μας πάει κατόπιν στη σωστή διαχείριση του ματς. Δεν το έχουμε. 3 Αν πιέσουμε ψηλά (για να εκμεταλλευτούμε τα λάθη στην άμυνα τους), θα γονατίσουμε από εξάντληση τους ήδη κουρασμένους παίκτες μας... Δεν συνεχίζω τα σενάρια που όλα τους δείχνουν πως το ματς για μας ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ όσο νομίζουν κάποιοι. Θα πω λοιπόν το πιο λογικό σενάριο που θαρρώ πως θα επιλέξει ο Παντελίδης. Κι αυτό είναι το ταμπούρι που οι Περιστεριώτες έπαιξαν και στο Βικελίδης. Με σκοπό να φάνε το χρόνο μήπως και με το μηδέν το φέρουν το παιχνίδι στη παράταση. - Γιατί; - Επειδή έχουν επίγνωση πού υστερούν και τι είναι ικανοί να καταφέρουν. Υστερούν στο γκολ, και τα καταφέρνουν στο να καταστρέφουν το παιχνίδι του αντιπάλου (άλλωστε τον ίδιο προπονητή είχαμε). Βάλε στην εξίσωση και το ταμπούρι και το παιχνίδι έφτασε στο 90' δίχως να πάρουμε πρέφα πώς. Η θεωρία βέβαια μπορεί να λέει ότι θέλει, αλλά η πράξη έχει τις αντιρρήσεις της επειδή το κλειδί της πραγματοποίησης της είναι τα πρόσωπα που θα την εργαστούν. Κι εδώ το υλικό του Παντελίδη μπορεί να είναι καλό στο να "καταστρέφουν" το ρυθμό και το παιχνίδι του αντιπάλου αλλά όχι καλοί στο να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις να το κερδίσουν. Σε αντίθεση με τον Άρη που υπερτερεί στο δημιουργικό κομμάτι. Κι αυτό τον κάνει φαβορί για την πρόκριση. Θα κλείσουν τον Φέτφα, αλλά δεν μπορούν να κάνουν ταυτόχρονα το ίδιο με όλους τους αμυντικούς ή τους μεσοεπιθετικούς του Άρη, που έρχονται με υπεραριθμία στην άμυνα τους και έχουν την άνεση να σκοράρουν. Στο 1ο αγώνα έβγαλαν αξιοζήλευτο πάθος και το ίδιο έκαναν με τον Ολυμπιακό και τους βγήκε μέχρι και το 90' που δέχτηκαν γκολ, αλλά δεν νομίζω πως κάποιος να το κάνει με την ίδια επιτυχία 3 φορές μέσα σε μια μόνο βδομάδα. Συμπέρασμα: Ο Ατρόμητος θα το παλέψει μέχρι τέλους και θα νικηθεί μόνο αν η ομάδα μας καταφέρει να υπερβεί τον εαυτόν της και να της βγουν πράγματα που δεν της βγαίνουν πάντα. Όπως πχ να ανεβάσει την αποτελεσματικότητα της, είτε αμυντικούς και μεσοεπιθετικούς που θα πατούν την αντίπαλη περιοχή κλπ. Και το κυριότερο: καθαρό μυαλό σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.